20-08-12

Territories

 

Territories is in eerste instantie een huiveringwekkende thriller met horror-allures maar tevens een onverholen kritiek op de manier waarop een geciviliseerde natie als de VS in de naam van de strijd tegen het terrorisme haar  folterpraktijken rechtvaardigt in gevangenissen als Guantanamo. In deze film krijgen we de gevolgen van deze wanpraktijken niet te zien door de ogen van  de slachtoffers, maar bij twee oorlogsveteranen die als gevangenisbewakers aan de slag waren. Zoals vele oudgedienden lijden zij aan posttraumatische stress waardoor hun moreel besef danig is aangetast. De Vietnamoorlog is nog niet volledig als collectief trauma verwerkt of de natie likt weer de diepe wonden die de Irakoorlog in de Amerikaanse pysche heeft geslaan. 

 Vijf vrienden zijn met de auto op de terugweg van een bruiloft in Canada richting Portland in de VS. Midden in de nacht stuiten ze op een controle van de grenspolitie. Op het eerste gezicht een routineklus totdat de twee agenten onraad ruiken wanneer ze in één van de inzittenden met een Arabische naam een verdacht sujet zien en een kleine dosis marihuana vinden in de bagage. De poppen gaan pas echt aan het dansen wanneer er  schoten vallen. In een mum van tijd zitten ze als dieren gekooid in een bos. Wat daarna volgt  is een inferno zonder weerga , maar u weze gewaarschuwd het is geen kijkvoer voor teergevoelige zielen.

Het hondsbrutale openingskwartier van Territories knijpt meteen de strot toe, maar dan heb je ook de climax al gehad. De spanning blijft heel de film ondraaglijk, maar het niveau daalt. Ook een injectie van wat bovennatuurlijke elementen draagt niet veel bij tot het een betere film. Territories is geen instantklassieker, maar zet je wel aan het denken. En dat is ook een verdienste.


 

22:27 Gepost door Geert Bollen in Film/docu/tv | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.